De tijd begint te dringen. Nog twee weken en dan wordt het schooljaar afgerond. Dan breekt de vakantie aan en is het basisschooltijdperk voorbij. Wij moeten een keuze maken, maar
Het is onrustig in huis en in mijn hoofd. Ik maak lijstjes en werk ze weer weg. Ik plan en orden en toch blijft er iets knagen. Ik weet wel
“Ontberen doet waarderen.” Het is een bekend gezegde, maar de afgelopen weken heb ik weer even ervaren hoe waar het is. Ruim vier weken was ik samen met mijn kinderen,
De goedlachse, 43-jarige Laura lijkt nauwelijks op de man met baard die me op de foto aanstaart. De blik in de ogen is gedeprimeerd, ontheemd. En dat is precies zoals
“Mijn moeder is lui, want mijn moeder werkt niet”, beweerde mijn broertje vroeger. Ze werkte niet betaald of buitenshuis, maar ze was allesbehalve lui. Ze regelde de boel voor haar
“Mijn moeder is een schat. Ze bemoedigt me en probeert me bij alles te helpen. Ik ben erg dankbaar voor haar gebed en liefde. Ze bidt elke dag voor mij
Het is ’s nachts een uurtje of twee. In de stilte van het huis hoor ik wat bewegen in het kamertje naast ons. Ik houd mijn ogen dicht en trek
Volgende week vieren we zijn halfjaardag. Niet groots hoor, maar ik benoem het, schiet wat extra foto’s en sta er bewust even bij stil. Wat is het snel gegaan! Dat
De eerste lentedagen hebben we al gehad. Ik vind het altijd heerlijk als die eerste zonnestralen zich weer laten zien en voelen. Winterjassen worden ingeruild voor tussendoorjassen en de eerste
Toeleven naar Goede Vrijdag en Pasen. We doen het door te mediteren, stil te zijn en het verhaal te vertellen of te luisteren van Goddelijke liefde. Het lijden met alle
Op een stoel sta ik naast de hoogslaper van zoonlief. Met mijn armen over de rand kan ik net mijn hand op zijn hoofd leggen. Ik bid voor hem, zoals
Soms verlang ik zó naar een rustig, ongestoord moment: een open Bijbel, een kop koffie, stilte in huis. Maar eerlijk is eerlijk: het leven met kinderen is vaak allesbehalve stil.