Jij en je hart
Soms verlang ik zó naar een rustig, ongestoord moment: een open Bijbel, een kop koffie, stilte in huis. Maar eerlijk is eerlijk: het leven met kinderen is vaak allesbehalve stil.
Het was weer zo’n dag. Ik was nét te laat uit bed gestapt en na de nodige akkefietjes tijdens het ochtendritueel zat ik (niet al te vroeg) met onze jongste
Je ziet de beelden op het nieuws. Het vuur, de mensen op de straten, de emoties, het geschreeuw, boosheid, angst en wanhoop. De oorverdovende stilte in het Westen. Het afwezig
Pas waren we ergens aan het eten toen mijn dochter een gesprek kreeg met een paar dames die naast ons zaten. Ze vroegen haar wat ze later wilde worden. Haar
Het is net na half negen als ik de keukendeur weer binnenstap. De keukentafel is ontploft, in de huiskamer ligt verdwaald speelgoed waar voor schooltijd al mee gespeeld is. Terwijl
Het is eind november. Je voelt het als je je agenda openslaat: nog maar een paar weken en het jaar is alweer voorbij. Ik blader eens door het jaar heen.
We zaten gezellig lesjes te maken aan de keukentafel, toen ik héél eventjes weg moest om onze jongste ergens mee te helpen. Toen ik terugkwam, na hooguit één minuut, waren
Deze fase sla ik het liefst over. Ik haak af.Ik baal van het bankgehang, de grote mond, al die emoties — het eindeloze gedoe over oorbellen, make-up, telefoons, games of
Ik sta mijn beddengoed van de waslijnen te plukken, na de avondmaaltijd, als de zon al onder is en de mist uit het land optrekt en het textiel weer vochtig
Ik staar naar het kladblok op de tafel. Mijn hoofd in mijn hand. Op het gezellige papier staat een lange lijst van dingen die ik vandaag wil doen. Strijken. De
Ook in ons deel van het land is de zomervakantie nu echt voorbij. Misschien was jouw vakantie fijn: ondanks de gebruikelijke strubbelingen had je zes heerlijke weken met de kinderen
Het is zomer en daar genieten we van. Al maakt de zomer me soms wat weemoedig. We genieten van blote voeten in het gras en jassen die schoon aan de