Het is ’s nachts een uurtje of twee. In de stilte van het huis hoor ik wat bewegen in het kamertje naast ons. Ik houd mijn ogen dicht en trek de deken over mijn hoofd. Ik weet namelijk wat er gaat komen en probeer het onvermijdelijke te negeren. Nog geen minuut later is de stilte in huis verdwenen en produceert onze jongste een geluid waar, voor mijn gevoel, de hele buurt wakker van zou kunnen worden. Ik trek de deken nog even strak over mijn oren heen, maar langzaamaan laat ik hem toch maar zakken, stap ik mijn bed uit en loop ik naar haar kamertje. Ze snikt nog wat na, maar dan strekken haar armpjes zich wijd uit alsof ze wil zeggen: ‘Ik ben er klaar voor hoor mama, laat de dag maar beginnen’.

Roze wolk

Gebroken nachten zijn al een paar jaar de norm in ons gezin. Van vijftien keer op een nacht tot één keer. Voedingen geven, nare dromen en bedplassen. Alle varianten zijn voor kortere of langere periodes voorbijgekomen. Op het gebied van baby’s en slapen ben ik als moeder denk ik het hardst van de roze wolk afgevallen. De realiteit was zo anders dan ik mij als moeder van tevoren had voorgesteld.

Onze jongste is inmiddels bijna vijftien maanden. Ze heeft nog geen nacht doorgeslapen sinds haar geboorte. Inmiddels ben ik twee baby-periode-ervaringen verder en dat helpt. Bij onze andere twee kinderen heb ik mij hier ontzettend druk om gemaakt. Ik heb toen het hele internet afgestruind, op zoek naar tips. Vervolgens kwam ik erachter dat die tips bij onze kinderen natuurlijk niet werken en zat ik gefrustreerd met een huilende, niet slapende, baby.

Toen vannacht om een uurtje of 2 onze jongste dochter mij wekte met haar gehuil en ik haar uit bed had getild, zat ik met haar in de stoel op haar kamer. Een stoel die er al bijna vijftien maanden staat en waarop ik al bijna vijftien maanden elke nacht met haar zit. Ik zat daar en voelde haar lijfje rustig worden. Ze kroop tegen mij aan, duwde haar knuffel tegen haar wang en haar oogjes vielen langzaam dicht. Ik zat naar haar te kijken en besefte mij hoe wonderlijk het eigenlijk is hoe dit bij haar werkt. Ze is een enorm bewegelijk kind en kan nooit stil op schoot zitten. Behalve ’s nachts. Dan kruipt ze tegen mij aan en geeft ze zich volledig over.

Nachtdienst

En hoe heerlijk dit kan zijn, ik sta vaak genoeg de volgende ochtend op met het gevoel alsof ik een nachtdienst heb gedraaid en direct door kan met de dagdienst. Moederschap vraagt soms veel van ons. Alle perfecte verhalen en plaatjes ten spijt, het is soms gewoon heel hard buffelen. En we kunnen er geen vakantie van nemen.

Misschien ervaar jij op dit moment het moederschap ook wel als intensief. Misschien lopen bij jou de nachtdienst en de dagdienst ook wel vloeiend in elkaar over. Ik wil je zomaar een paar tips geven die mij helpen en hebben geholpen in de meest intensieve periodes van het moederschap.

1. Zorg dat je emmertje niet droog komt te staan. Lichamelijk en geestelijk kan het zijn dat je emmertje op een gegeven moment helemaal leeg is. Leeg is leeg en uit een lege emmer komt niets meer. Maak tijd voor dingen waar jij van oplaadt: even met een boek in de zon, een half uurtje in bad voor je naar bed gaat of een wandeling met een vriendin. En soms gewoon een mini-dutje als het kan.
2. Durf hulp te vragen en te ontvangen. Misschien is er bijvoorbeeld iemand die een middagje op kan passen. In de meest intensieve periode van het moederschap bracht ik onze twee kinderen regelmatig een dag extra naar de gastouder. Ik heb mij hier soms voor geschaamd, het gevoel over gehad dat ik faalde. Maar als ik dit niet deed, zou mijn emmer leeg hebben gestaan en had ik niets meer om te geven. Nu ben ik dankbaar dat deze mogelijkheid er was en dat ik ze aan het einde van de middag op kon halen met weer wat inhoud in mijn emmer.
3. Geef woorden aan het feit dat het moederschap heftig of intensief kan zijn. Dit kan vaak al voor verlichting zorgen. Het zorgt voor erkenning bij jezelf en soms herkenning bij anderen.
4. Leef van dagelijks manna. In de meest intensiefste periodes heb ik de dragende armen van God de Vader het meest ervaren. We bidden met het ‘Onze Vader’ om dagelijks brood. Dit hebben we nodig voor energie voor ons lichaam. Bid elke dag maar voor dagelijkse energie om moeder te zijn.