Hoe lees jij je Bijbel? (Deel 1)

We weten dat het belangrijk is maar veel van ons, jonge moeders, worstelen ermee. Dagelijks Bijbel lezen. Als je eenmaal tijd gemaakt hebt sla je je Bijbel open maar dan springen er 100 dingen in je gedachten die je nog wil doen of waar je aan moet denken. En wat moet je eigenlijk doen met die open Bijbel? Een hoofdstuk lezen waar je was gebleven, dicht slaan en weer verder gaan? Je hebt het gevoel dat dit anders zou moeten, maar hoe?

Lees verder

Vijf redenen waarom vroeg opstaan zo fijn is (ja, ook voor avondmensen!)

Eigenlijk ben ik een avondmens. Kids in bed, koffie, en dan begin ik weer een beetje te leven. Als ik nog iets te doen heb beginnen de radertjes in mijn hersens meestal niet voor half 10 ’s avonds te draaien, dus voor ik dan in bed lig kan het wel laat zijn. In de jaren dat ik mama ben heb ik wel geleerd dat het echte nachtbraken niet bevorderlijk is voor mijn humeur en de gezinssfeer de volgende ochtend. Maar bewust vroeger gaan opstaan dan nodig, dat had ik niet van mezelf verwacht. Maar… ik ben verkocht! Waarom?

Lees verder

Verloochen jezelf?!

Zondag zaten we voor het eerst sinds een aantal weken weer als gezin met elkaar in de kerk. Fijn! Kleine Kaleb was bij de oppas. Omdat ik het idee had dat hij minder eenkennig was dan eerder durfden we dat wel weer aan. We waren een tijdlang om de beurt bij hem thuis gebleven maar op zondagochtend met z’n allen naar de kerk gaan vinden we veel fijner. Nog voor de preek begonnen was werd ik echter al door de koster op mijn schouder getikt. Of ik wilde komen. Een diepe inwendige zucht en ik rolde met mijn ogen. Natuurlijk was ík weer degene die de kerk uit moest. Was ik nu maar thuis gebleven! Dan had ik tenminste nog kunnen meeluisteren. Dit was wel weer een staaltje van moederlijke zelfverloochening. Maar was dat wel zo?

Lees verder

Waar wil jij jezelf elke dag aan herinneren?

Nu onze kleine koter langzaam begint te begrijpen hoe dat moet, slapen ’s nachts, vond ik het tijd om een langgekoesterde wens in vervulling te laten gaan. Vroeger opstaan! Als ik me laat wekken door de kinderen die wakker worden voel ik me meteen achter de feiten aanlopen, begin ik de dag onvoorbereid en heb ik moeite om nog een goed moment te vinden voor Stille Tijd. Omdat de nachten te kort en te onrustig waren om goed uitgeslapen te raken vond ik wat langer slapen ’s morgens echt prioriteit. Met te weinig slaap ben ik ongeduldig en mopperig en zo kan wat langer slapen een hele zinvolle bezigheid zijn. Hoewel ik eigenlijk geen ochtendmens ben sta ik graag wat eerder op nu mijn nachten wat vaker ongestoord verlopen .

Lees verder

Beleef de lente

Hoewel de weersverwachting voor deze meivakantie niet zo lente-achtig is kan je er in de natuur niet omheen. Het is lente! Tussen dorre bladeren en aan kale takken verschijnt fris groen. De tulpen in de achtertuin bloeien uitbundig. De knoppen van de rododendron voor het huis staan op het punt te barsten. Wat is de lente toch een heerlijk seizoen! En dat niet alleen! Er zijn in de lente ook volop mogelijkheden om met onze kinderen op ontdekkingstocht te gaan door de Schepping… om ons te verwonderen over de Schepper.

Lees verder

De Stille Week: een paastuintje op tafel

Sinds een paar jaar maken wij met de kinderen op de laatste zondag voor Pasen een paastuintje. Het idee vond ik ergens op internet en ik heb het zelf wat aangepast. Met een paastuintje maak je het Evangelie van het lijden en sterven van de Heere Jezus zichtbaar voor kinderen. En dat is goed. Kerstfeest is voor kinderen heel duidelijk. Ze zien plaatjes van een stal en Maria en Jozef met het Kind. De geboorte van een kind en de blijdschap daarbij is voor jonge kinderen al vanzelfsprekend. Bij het Paasfeest is het verhaal voor kinderen moeilijker te begrijpen.

Lees verder

Een lijstje om kinderen te leren zichzélf klaar te maken

Ken je dat? Achter je kinderen aan zitten van ontbijt tot je op de fiets naar school zit en vanaf het avondeten tot ze naar bed gaan. Je zou toch dénken dat ze onderhand wel moeten weten wat ze moeten doen (wassen, tanden poetsen, dat soort dingen) maar als je hen geen opdracht geeft dan doen ze niks.

Ik was daar licht gefrustreerd over tot ik me realiseerde dat ik dat gedrag eigenlijk zelf veroorzaakt had. Zo lang ik hen stap voor stap blijf vertellen wat ze moeten doen hoeven ze ook niet zelf na te denken. Geen enkele noodzaak toe. Tijd om de twee jongedames wat meer eigen verantwoordelijkheid te geven dus. Om ze te helpen “on track” te blijven maakte ik lijstjes voor ze die ze kunnen volgen. Voor onze 4-jarige kwamen er plaatjes bij, zodat ook zij weet wat ze moet doen. De lijstjes werden gelamineerd zodat de vakjes met een whiteboardstift afgevinkt kunnen worden. Na gebruik schoon vegen en zo kan je de lijstjes elke dag opnieuw gebruiken.

 

 

Hoe leer jij je kinderen om zelfstandig te doen wat ze moeten doen om de deur uit te komen of naar bed te gaan?

 

Mama is druk druk druk

Zo! Ik was de afgelopen twee weken druk! Vrijwilligerswerk, kerkelijke activiteiten, familiedingetjes, ziektes, vriendinnen die me nodig hadden, een dochter die ineens mocht afzwemmen (dus planning omgooien en een kadootje kopen)… Als ik de individuele agendapunten bekijk valt het allemaal wel mee maar geplande en ongeplande dingen stapelden zich op en ik rolde van activiteit in verplichting en van taak naar agendapunt. Een soort marathon waar geen eind aan leek te komen. Ik had het gevoel nog nooit zo druk te zijn geweest.

Lees verder

Aan de mama van een baby en een peuter (of twee)

Ik zie mezelf nog zitten in het hoekje van de trap. “Mama huilen?” Een half uur daarvoor had ik peuter en baby, zorgvuldig uitgekiend, tegelijk in bed gestopt. Ik voelde me zo ontzettend moe. Nog geen 5 minuten lag ik in bed, net in slaap gevallen, of het roepen begon. “Mama! Uit!” En dwingender: “Mamaaa! UIT!” Met een hoofd vol slaap en trillende knieën was ik naar dochterlief gegaan en had haar keer op keer op keer duidelijk gemaakt dat ze moest gaan slapen. Eerst lief, met een kus en een aai over haar bol. Dan ongeduldig met de toevoeging: “mama is ook moe!” En tenslotte boos, heel boos, waarbij ik de deur met een klap dicht trok. Het aanzwellend huilconcert vanuit het ledikantje maakte duidelijk dat een middagslaapje nu echt geen optie meer was. En zo zat ik daar, met peuter neergezakt op de trap, terwijl de tranen kwamen. Ik voelde me totaal mislukt als moeder en zo moe! Hoe kwam ik die dag nog door!

Lees verder