Meer boeken lezen dit jaar? De Elke Dag Nieuw Leeslijst 2018!

Na het artikel met versgelezen boeken kreeg ik veel reacties van moeders die meer zouden willen lezen. Want lezen is goed! Lezen is ontspannend, leerzaam en fijn. Het verbreedt je horizon, verdiept je kennis of ontsteekt een vlammetje vanbinnen. Daarom is een van mijn goede voornemens om dit jaar meer te bloggen over boeken. Ter motivatie en inspiratie is hier de Elke Dag Nieuw Leeslijst met boeken over allerlei onderwerpen. Er zijn 3 varianten: de Stapel (13 boeken), de Plank (26 boeken) en de Kast (52 boeken). Doe je mee? Welke uitdaging ga jij aan dit jaar?

Lees verder

Halleluja! Laat jij het horen, dat de Messias is geboren?

“… En ineens was de donkere nacht niet donker meer. De lucht was vol met duizenden engelen. Het leek wel of de hemel een stukje open ging. De engelen zongen een prachtig lied tot eer van God”. Ademloos zitten ze te luisteren naar de juf die bij het flanelbord staat. Een grote kring vol kinderen: blank, bruin, blond, zwart. Sommigen hebben het verhaal al talloze malen gehoord, voor anderen is het de allereerste keer. Ze knutselen, ze zingen en ze gaan naar huis met een boek, een mandarijn en de gedachte dat ze elke keer als ze een kaars aan steken kunnen denken aan Jezus, Die het Licht van de wereld is.

Lees verder

Moeders: perfect, goed genoeg, of… ?

Ik denk dat er geen baan te vinden is waar werknemers zoveel waarde hechten aan de kwaliteit van hun werk, en zichzelf tegelijkertijd zo vaak zien mislukken, als in het moederschap. Voor veel dingen in het leven geldt: wat je erin stopt, dat komt eruit. Hoe meer je studeert en hoe harder je werkt, hoe beter je wordt. Maar zo gaat het niet met moederschap. Ik ben tenminste nog nooit een moeder tegen gekomen die zei: ‘ik heb er voor gestudeerd en hard voor gewerkt en nu ben ik heel goed in het moederschap’. Integendeel. Hoe komt dat toch? Moet je als moeder perfect zijn? Wanneer ben je goed genoeg?

Lees verder

Er groeit een boek!

Wat is het grijs buiten! Tussen alle kale planten en afgevallen blad is er één reusachtig lichtpuntje: in de voortuin is het feest! De boom waar we soms op mopperen omdat hij nogal wat licht wegneemt voor ons voorraam, staat in al zijn schoonheid te schitteren met een knalrode kroon. Toen ik vanochtend gehaast met een stapel schone was de slaapkamer van dochterlief binnenstapte baadde de hele slaapkamer in gouden licht. Wat een cadeautje! Elk seizoen heeft iets moois om ons over te verwonderen. Elk seizoen is nodig, voor de natuur en voor ons leven. Hier in huis groeit al maandenlang iets nieuws, en ook dat is inmiddels aan de laatste fase toe: een boek!

Lees verder

Abortus in Nederland: wegkijken of opstaan?

De cijfers zijn onvoorstelbaar. De realiteit is afschuwelijk. 1 op de 7 zwangerschappen in Nederland wordt beëindigd. Wat doen wij, die ons christen noemen? We voelen ons machteloos. Abortus is al 37 jaar legaal in Nederland. Daar veranderen wij niets meer aan. We zijn ook een beetje abortus-moe misschien. Raken we gewend aan deze inktzwarte bladzijde in ons wetboek? Raken we gewend aan de moord op meer dan 30.000 kinderen per jaar?

Lees verder

Versgelezen boeken: dit zijn aanraders!

Het is geen geheim dat ik van lezen houd. ‘Je verleest je verstand nog een keer’, zei mijn moeder vroeger als ik urenlang verdiept was in een boek, waarbij niets of niemand me kon storen. Als mama heb ik niet bepaald zeeën van tijd meer om te lezen. Als we dan een boek pakken willen we wel graag een mooi boek lezen. Wat maakt een boek goed? Wanneer is een boek je kostbare tijd waard? Deze 10 boeken zijn versgelezen en raad ik je graag aan.

Lees verder

Verloochen jezelf?!

Zondag zaten we voor het eerst sinds een aantal weken weer als gezin met elkaar in de kerk. Fijn! Kleine Kaleb was bij de oppas. Omdat ik het idee had dat hij minder eenkennig was dan eerder durfden we dat wel weer aan. We waren een tijdlang om de beurt bij hem thuis gebleven maar op zondagochtend met z’n allen naar de kerk gaan vinden we veel fijner. Nog voor de preek begonnen was werd ik echter al door de koster op mijn schouder getikt. Of ik wilde komen. Een diepe inwendige zucht en ik rolde met mijn ogen. Natuurlijk was ík weer degene die de kerk uit moest. Was ik nu maar thuis gebleven! Dan had ik tenminste nog kunnen meeluisteren. Dit was wel weer een staaltje van moederlijke zelfverloochening. Maar was dat wel zo?

Lees verder