In de overlevingsmodus!

Goed. Het is dan nu een feit. Mijn huishouden is mislukt.

Ondanks mijn ochtend- en avondroutines om de chaos te lijf te gaan…

Ondanks mijn doelen voor ons huis voor 2017.

De serie “Maak je huis een thuis in 52 weken” is na 5 weken al gestrand.

Zelfs mijn schoonmaakplanning is buiten dienst geraakt.

Stap niet onverwacht binnen!

En niet alleen op mijn blog is het merkbaar dat mijn huishouden is mislukt. Als je onverwacht ons huis binnen stapt dan is het onmiskenbaar. Dit is geen dagelijkse rommel… Maar een dieper liggend probleem. Ik krijg het huishouden gewoon even niet onder controle.

Dat is natuurlijk niet zo leuk om hardop te zeggen, laat staan het hier de wereld in te gooien. Maar het laatste wat ik wil is doen alsof het hier altijd allemaal perfect gaat. Alsof de ideeën en goede voornemens die ik heb allemaal zonder slag of stoot worden uitgevoerd.

Hoe het komt, die mislukking? Er zijn allerlei redenen voor te bedenken. De maand Maart was druk druk druk. Onze schattige 1-jarige slaapt nog altijd niet door en maakt er de laatste tijd steeds meer een potje van.

Emotioneel allergisch

Maar vooral: ik ben er gewoon niet geschikt voor. Ik ben opgeleid voor verpleegkundige en docent. Moederschap vind ik ingewikkeld maar daar ben ik tenminste nog heel gemotiveerd voor en bovendien vind ik het meestal erg leuk. Maar huishouden? Nee, daar ben ik emotioneel allergisch voor.

Ik kan er dus niets aan doen. Een allergie heb je. Daar moet je mee leren omgaan. Er bestaan wel pilletjes tegen hooikoorts en sommige mensen hebben een Epipen op zak om zich mee te injecteren als ze door een wesp gestoken zijn of pinda gegeten hebben. Heb je een koemelkallergie dan kan je niets anders doen dan koemelk vermijden. Dat lijkt me voor mijn huishoud-allergie ook een hele fijne oplossing. Maar niet echt haalbaar…

Ik krijg dan ook geen bultjes, buikpijn of ademhalingsmoeilijkheden als ik de wc schoonmaak of de was doe. Het kost me gewoon heel veel moeite. En als er dan slapeloze nachten, zieke kinderen of drukke weken zijn, dan is het eerste dat mislukt: mijn huishouden.

Overlevingsmodus

Ik sta wat huishouden betreft dus in de overlevingsmodus. Ik slinger dagelijks een was aan, heb de keuken enigszins op orde, kook meestal elke dag een maaltijd en trek de stofzuiger door het huis. Als de badkamer gepoetst is ben ik al reuze trots op mezelf. En weet je? Ergens vind ik het wel prima. Ik heb ervoor gekozen dat huishouden niet mijn belangrijkste prioriteit is. Ik doe veel liever iets leuks met de kinderen, kook eens voor iemand die dat nodig heeft en ben betrokken bij activiteiten in de kerk. Ik heb meer last het beeld dat ik heb van mijn huishouden zoals het zou moeten zijn dan van de situatie zoals die nu is. Hoewel ik wel graag onverwachts bezoek wil kunnen ontvangen geef ik mezelf verder maar even respijt van mijn eigen verwachtingen. Mijn handen zijn even vol in dit seizoen van ’t leven.

Laarzen in de gang

Dus kom je gauw een bakkie doen? Als ik niet weet dat je komt vind je hoogstwaarschijnlijk een berg knutselspullen in de vensterbank, struikel je wellicht over laarzen in de gang en staat de vuile vaat van de laatste maaltijd misschien nog wel op het aanrecht. Dan zat ik misschien voor te lezen of had ik even een tukkie gedaan, tegelijk met zoontjelief. Bedenk dan maar: ‘ze is nu eenmaal emotioneel allergisch voor huishouden. Ze heeft haar handen vol. Het wordt waarschijnlijk wel weer eens beter’.  En niettemin ben je van harte welkom!

Ik ben benieuwd: kan jij je huishouden laten voor wat het is, of heb je daar last van?

 

Hoe deel jij dit bericht met je vrienden?Email this to someonePin on Pinterest0Share on Facebook0Tweet about this on Twitter

7 comments

  1. Annemarie says:

    Leuk herkenbaar stukje …heb al veel van m’n perfectie ingeleverd, wat ook echt wel moet met 5 kinderen , maar blijf het wel moeilijk vinden als er echt grotere klussen bv kasten uitruimen en ordenen steeds blijven liggen…wat dat betreft had ik ook zo’n mooie planning Komt ook mede door m’n energielevel…moet alles doseren en ja dan heb je ook nog eens pubers die met vrienden /vriendinnen aan komen waaien of is de jongste van 1,5 weer ziek en vraagt veel aandacht…toch vind ik dat wel belangrijker…Dus kom je onverwacht langs ….ziet het er hier net zo uit!
    Moet wel zeggen dat ik dan vaak een excuus maak…sorry voor de rommel of kijk niet naar de troep ..dat moet ik dus ook gewoon niet meer doen!
    Wens je veel zegen en geluk!
    Annemarie

    • Elke dag Nieuw says:

      Ha Annemarie, dank voor je reactie! Ik ben ook wel geneigd om mensen die komen even te laten weten dat ik het zelf ook een rommel vind… maar inderdaad, dat is eigenlijk nergens voor nodig :-). Mooi dat je zegt dat je je perfectie voor een groot deel hebt kunnen loslaten en dat je aandacht voor je kinderen belangrijker vindt dan opruimen en poetsen ;-).

  2. Marjan says:

    Hoi Elise,
    Wat herkenbaar en wat zegt het eigenlijk veel dat we vooral gefocust zijn op hoe netjes ons huis zou moeten zijn (ik had verschillende reacties al gelezen voor ze verdwenen)
    Want weet je, je schrijft over je gastvrijheid en dat is eigenlijk veel wezelijker.
    Er wordt in ons huwelijksformulier geschreven over “op onze huishouding goede acht geven” maar in de Bijbel lees is niet zoveel daarover.
    Wél over gastvrijheid en herbergzaamheid.
    Onwetende engelen geherbergt… Wat een eer! Ik weet dat niet iedereen even makkelijk zijn deur voor iedereen open zet, maar als God ons die gave wel heeft gegeven, laten we dat talent dan gebruiken.
    En dat mijn huishoudtalent minder groot is dan bij een ander dat zie ik ook als Gods wijsheid. Want al geeft een rommelig huishouden van tijd tot tijd stress in ons gezin, zorgen voor een perfecte huishouding zou mij, i.c.m. onze keus om onze deur altijd voor iedereen open te hebben, eindeloos meer stress bezorgen!

    • Elke dag Nieuw says:

      Wat een mooie gedachte, Marjan! Je hebt helemaal gelijk. Natuurlijk is er een bepaald niveau van “netheid” nodig om gastvrij te kunnen zijn. Maar voelen mensen zich vaak niet eerder thuis als je kunt zien dat er geleefd wordt? Je hebt gelijk dat uiteindelijk gastvrijheid (vanuit je hart!) belangrijker is dan huishouden om het huishouden.

    • Gerda says:

      Mooi omschreven, Marjan. In de loop van de jaren heb ik dit ook steeds meer geleerd me eigen te maken. Hoewel ik nog steeds ruimte nodig heb om op mezelf te zijn zit mijn huishouden er niet meer tussen als mensen me onverwacht nodig hebben. Het geeft me zoveel meer voldoening.
      Gerda

  3. Elke dag Nieuw says:

    Iedereen die gereageerd had op bovenstaand bericht: hartelijk dank! Helaas is het bericht plotseling verdwenen. Ik had nog een backup maar de reacties zijn er jammer genoeg niet meer.

Geef een reactie